Wtorkowe popołudnia, od godziny 15.30 w bibliotece w Bolewicach, to czas zajęć poczytajkowych dla dzieci w wieku 7-10 lat. Tak było również 16 kwietnia. Uczestnicy tradycyjnie wysłuchali tekstu przygotowanego przez prowadzącą bibliotekarkę – Marię Konieczną. Była to baśń pt. „Nowe szaty Cesarza” Hansa Christiana Andersena. Baśń opowiadała o o rządzącym dawno temu cesarzu, dla którego priorytetem były nowe stroje. Zaniedbywał sprawy państwowe i większość dnia spędzał w garderobie. Pewnego dnia w mieście pojawili się dwaj oszuści, którzy udawali tkaczy. Obiecali cesarzowi, że uszyją szaty ze specjalnej tkaniny, która pozostanie niewidzialna dla głupców i ludzi nienadających się do piastowania urzędu. Cesarz hojnie wynagrodził ich pracę. Urzędnicy, którzy obserwowali poczynania tkaczy nie mieli odwagi powiedzieć, że nie widzą tkaniny. Zaś oszuści znakomicie udawali, że szyją ubrania z materiału, który nie istniał. Cesarz wyszedł na procesję nagi i nikt za wyjątkiem dziecka nie miał odwagi aby oznajmić, że cesarz jest tak naprawdę bez ubrania. Baśń ta przestrzega przed próżnością i zbytnią koncentracją na sobie i na własnym wyglądzie. Władca powinien dbać o swój kraj i jego mieszkańców, a nie skupiać się na wyglądzie. Jego próżność doprowadziła go do ośmieszenia. Poza tym poddani cesarza nie mieli odwagi powiedzieć mu, że nie ma nowych szat. Poczytajkowcy doszli do pięknego wniosku, jak mówi staropolskie przysłowie „nie szata zdobi człowieka, ale człowiek szatę”, i że tak naprawdę nie ważne jest jak ktoś wygląda, ale jakim jest człowiekiem. Po dyskusji dzieci przystąpiły do pracy plastycznej – kawałkami kolorowego papieru zdobiły nowe szaty cesarza. Taka forma pracy przypadła do gustu naszym uczestnikom, a barwne zestawienia wzorów wyglądały imponująco.
Wtorkowe spotkanie potwierdziło fakt, że warto sięgać po baśnie. Trzeba jednak wiedzieć, że historie w nich zawarte, często pełne fantastycznych stworów, magicznych światów, groźnych, a nawet strasznych sytuacji, początkowo wcale nie były przeznaczone dla dzieci. Jednak ważny był zawsze pozytywny zwrot akcji i dobre zakończenie, które podnosiło na duchu i dawało nadzieję. W baśniach, wywodzących się zazwyczaj z legend i podań ludowych, bardzo wyraźnie przedstawione są prawdy moralne. Dowiadujemy się szybko, kto jest dobry, a kto zły, jakie zachowywanie warto naśladować, a jakie wiedzie ku zgubie. Dzięki temu możemy traktować baśnie, jako formę przekazywania pewnych uniwersalnych prawd i mądrości. Dorośli mogą po nie sięgać, gdy chcą nauczyć swoje dzieci, jak należy postępować i na co trzeba w życiu zważać.
